چرا اقای سپنتا که به نظریه پردازی های خیالبافانه و سفسطه گویی های بیفایده زیاد علاقمند میباشد و خود را هر گاه و بیگاه به حیث یک اندیشه پرداز سکولار جا میزند قادر نیست در سطح جهانی از افغانستان و منافع مردم ان دفاع نماید و درین عرصه عاجز است؟...بیانیه اقای سپنتا که با خوش امد گویی و توصیف وزیر خارجه پاکستان که وی را رفیق عزیز خود خطاب کرد اغاز میشود افزون بر کلی گویی یک عده غلطی های عمده در  بیان مقوله ها و استنباط های اساسی مسایل بین المللی به مشاهده میرسید

 فرار سپنتا از نیویارک و خود نمایی و خرامیدن قریشی در امریکا
 
 
در هفته دوم ماه جولای تلویزیون های امریکا که در اروپا دیده میشود به صورت پیهم اقای محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان را گاهی در هنگام مصاحبه با خبرنگاران وگاهی هم هنگام ایراد بیانیه در نهاد های تحقیقاتی مسایل بین المللی نشان میداد . در همه این فعالیت ها اقای قریشی از سیاست پاکستان در مجادله با تروریسم و صداقت وحقانیت پالیسی مذاکره و اشتی ملی با مردمان قبایل سرحدی به خاطر منزوی ساختن عناصر افراطی صحبت مینمود و ضمنا از قربانی هایی که پاکستان درین راه متقبل شده یاد دهانی میکرد. با مراجعه به سایت های انترنتی و بر رسی اخبار های جهان اگاه شدم ، که جلسه خاصی در رابطه به افغانستان به تاریخ نهم جولای 2008 در نیویارک دایر شده بود ، اقای سپنتا نیز در نیویارک بودند . افسوس نمودم که چرا ما دارای یک دیپلوماسی قوی نمیباشیم ؟ چرا اقای سپنتا درد و رنج ملت ما را که قربانی های فراوانی را در نتیجه مداخله پاکستان متحمل شده ، با استفاده از فرصت حضور در امریکا ، طوریکه اقای داکتر عبدالله هنگام حضور در امریکا در مراجع مختلف بیان میکرد، بیان نه نمود.؟ چرا اقای سپنتا که به نظریه پردازی های خیالبافانه و سفسطه گویی های بیفایده زیاد علاقمند میباشد و خود را هر گاه و بیگاه به حیث یک اندیشه پرداز سکولار جا میزند قادر نیست در سطح جهانی از افغانستان و منافع مردم ان دفاع نماید و درین عرصه عاجز است ؟  و چرا هم چون یک شخص فاقد صلاحیت عملی پیشبرد امور خارجی درین مقام مقرر شده است ؟
 
در حالیکه بدین سوالات پاسخی نداشتم با مراجعه به وبسایت های مختلف متن بیانیه اقای سپنتا و اقای قریشی را در اجلاس نهم جولای 2008 مطالعه نمودم . با کمال تاسف باید بگویم که اقای سپنتا یکبار دیگر ضربه فنی گردیده و اقای قریشی برنده میدان شد .

اشتراک در اجلاس شورای امنیت به سطح رئیس دولت ، رئیس حکومت و یا وزیر خارجه باساس اهمیت اجندای مطرح بحث صورت میگیرد. هدف از هم چون اشتراک به سطح مامورین عالیرتبه ، بیان مطالب جدید و یا ارایه اسناد و مدارک و فکت ها  به شورای امنیت در باره مداخله و تجاوز به حاکمیت ملی و استقلال یک  کشور و جلب توجه شورای امنیت برای رفع تجاوز و مداخله میباشد. متاسفانه اقای سپنتا تجربه اداری  نداشته و شیوه درست مدیریت امور دیپلوماسی را نمیداند، ورنه باید با مشوره همه جانبه با کابینه و ارگان های امنیتی اسناد و مدارک تجاوز و مداخله را تهیه نموده و به اعضای شورای امنیت ، تا جاییکه از لحاظ اصول امنیتی جایز میباشد  پیشکش میکردند وباید اقای زلمی رسول مشاور امنیتی و یا اقای امرالله صالح رئیس امنیت ملی را در کرسی عقبی با خود میداشتند نه اقای طنین پرچمی مشهور را، که وطنفروشی شان هنوز به یاد همه میباشد. اقای سپنتا باید در پهلوی موضوع امنیتی در باره سایر موضوعات مورد بحث نیز، با اتکا به تجربه هفت سال اخیر در مورد نحوه کار یوناما و توقعات دولت، مطالب ابتکاری و جدیدی را به اعضای شو رای امنیت بیان مینمود.

اما دریغ و افسوس که بیانیه اقای سپنتا به صورت کلیشه یی تکرار مطالبی بود که همیشه افغانستان به صورت کلی ازان یاد اوری نموده و ضرور نبود که ایشان از کابل برای بیان این مطالب، که یک سکرتر سوم سفارت هم میتوانست هم چون بیانیه بدهد، به نیویارک بیاید و بعد از" چکر" نیو یارک فرار را بر قرار ترجیح دهد و هیچ نوع حضور در صحنه مطبوعات و بنگاه های تحقیقاتی نداشته باشد. 
 
بیانیه اقای سپنتا که با خوش امد گویی و توصیف وزیر خارجه پاکستان که وی را رفیق عزیز خود خطاب کرد اغاز میشود افزون بر کلی گویی یک عده غلطی های عمده در  بیان مقوله ها و استنباط های اساسی مسایل بین المللی به مشاهده میرسید که شاید از متون دیگر نقل شده و اقای سپنتا ومشاوروسفیر وی در ملل  متحد اقای طنین بدون انکه موارد کار برد انرا بدانند این مقولات را به کار برده اند . بعضی ازین اشتباهات خطیر را ذکر و در مواردی تبصره هایی را بر نکات دیگر بیانیه شان مینویسم :
 
1 – در بخشی از بیانیه ذکر شده......گروه های طالبان، القاعده توجه خودرا به افغانستان معطوف نمودند و این عطف توجه جزیی از جنگ روانی است که هدف ازان سبوتاژ عملیه صلح میباشد.......... اقای وزیر معنی جنگ روانی را نمیدانند امروز قوت های بین المللی و نیرو های امنیتی با جنگ رو یاروی با القاعده و طالبان قرار دارند. اصطلاح جنگ روانی درین زمینه بکار گرفته نمیشود . به همین منوال به درستی فهمیده شده نمیتواند " سبوتاژ عملیه صلح " به کدام منظور و چرا ذکر شده است و منظور عملیه صلح کدام عملیه است؟.
 
2 – در قسمتی از بیانیه یکی از عوامل بد تر شدن اوضاع امنیتی در کشور de facto truce یعنی ترک مخاصمت عملی در مناطق انسوی سرحدات ما ذکر شده است . اقای سپنتا معنی دوفاکتو را نمیدانند . قرار داد صلح درین مناطق de jure  میباشد یعنی تبادل سند صورت گرفته که متن ان در مطبوعات به نشر رسیده است.
 
3 – در بخشی از بیانیه ذکر شده که .....ما تروریسم را شکست داده نمیتوانیم مگر اینکه به عوامل اساسی ان توجه نما ئیم . It is clear that we cannot defeat terrorism unless we address its root causes. بیان این مطلب در زمینه بحث روی عوامل تروریسم در چار چوب بحث های تیوریک مانند فقر ، بیکاری و محرومیت از حقوق مدنی و سیاسی و یا نبودن ازادی و استقلال و حق تعیین سر نوشت مطرح میباشد نه در رابطه با تروریسم در افغانستان . ازینرو سپنتا بصورت نادانسته از موضوعی ذکر میکند که زمینه کار برد ان در چار چوب بیانیه اش موجود نیست . شاید هدف وی ان بوده باشد که اعمال تروریستی در افغانستان ریشه خارجی دارد که این مطلب را بیان کرده نتوانست و شورای امنیت را در ابهام قرار داد.
 
4 – اقای سپنتا با قدر دانی بجا و لازم از نیرو های امنیتی کشور و متحدین بین المللی در مبارزه بر ضد تروریسم  ذکر نمودند که کار درستی بود . و از نیرو های خارجی بنام سر بازان جهان ازاد ..soldiers of the free world یاد نمود . نکته قابل توجه این است که اقای سپنتا ان قوت هایی را که قبل از سال 2001 با عین نیرو های افراطی و سیاه اندیش میجنگیدند و از وطن خود دفاع مینمودند جنگسالار و قابل محاکمه مطابق پروژه عدالت انتقالی میداند و با تملق اصطلاح سربازان جهان ازاد را برای نیرو های خارجی بکارمیبرد.
 
  
وزیر خارجه پاکستان به مداحی سپنتا از انتخابات پاکستان و تعارفات موصوف و اینکه وی را دوست عزیز خود خطاب نمود اهمیتی قایل نه شده و تشکری هم نه نمود. موصوف ملل متحد را هشدار داد که یو نا ما باید مطابق ما موریت خود متوجه مسایل داخل افغانستان باشد ،روابط دو جانبه مربوط به حکومت های دو کشور میگردد.. هیج کشوری حق مداخله و پیشبرد عملیات داخل خاک پاکستان را ندارد. ریشه های نا امنی در داخل افغانستان است . بی امنیتی و تشدد در بخش های مختلف افغانستان ناشی از فکتور های مختلفی مانند رقابت جنگسالاران ،کشمکش و رقابت گروه های جنگی factional rivalries ، فعالیت های جنایتکاران به شمول قاچاقبران مواد مخدر و القاعده و طالبان میباشد. نسبت منازعه در افغانستان مناطق ارام سرحدی ما نا ارام شده . افغانستان باید اعلامیه کابل را مبنی بر احترام به استقلال و تمامیت ارضی و عدم مداخله در امور یکدیگر  احترام کند. پاکستان سیاست اشتی ملی و مذاکره را در مناطق مختلف کشور خود به منظور منزوی ساختن عناصر افراطی همراه با برنامه های توسعوی این مناطق ادامه میدهد. وزیر خارجه پاکستان ادامه داده گفت  از بیانیه های احساساتی و تحریک کننده  جلوگیری صورت گیرد( اشاره به اظهارات کرزی)..................
 
وزیر خارجه پاکستان با مهارت و با تفصیل از منافع ملی خود دفاع نموده و با بیان طرح های مشخص و عملکرد های مشخص موضع حکومت خود را بیان نمود . در حالیکه اقای سپنتا به کلی گویی و توصیف این و یا ان پرداخت . به همین صورت موصوف در محضر خبرنگاران و نهاد های تحقیقاتی ظاهر نه شد تا شکست خود را در شورای امنیت جبران نماید . خوشبختانه در این دو روز اخیر اقای سید طیب جواد سفیر افغانستان در واشنگتن با ظاهر شدن در تلویزون ها این شکست سپنتا را تلافی نمود.

دوکتورحقگو

چهارشنبه ۱۶ جولای ۲۰۰۸